حصر و حساب ثواب آن بيرون نتوانند آمد » . به ياد حسين على ، گريه كن * كزين گريه پيدا شود آبروى هر آن نامه‌اى كز خطا شد سياه * بدان آب كردن توان شست‌وشوى در آثار آمده كه حسين روز قيامت به عرصات درآيد با چهرهء خون‌آلود و گويد : « ربّ اشفعنى فيمن بكى على مصيبتى » خدايا مرا شفاعت ده در حق كسى كه در مصيبت من گريسته الهى هر كه در دنيا بر شهيدى و غريبى و محرومى و مظلوم و بىكسى و بىبرگى و بر تشنگى و گرسنگى من گريه كرده او را به من به بخش ! شفاعت آن سيّد به محل قبول رسيده گريندگان حسين را برات نجات ارزانى دارند . گر آب زنى ز ديده ، راه شهدا * بخشند گناه تو به شاه شُهدا بيان ابتلاى يعقوب و يوسف عليهما السّلام و ديگر از زمرهء أنبيا و فرقه أصفيا ابتلاى يعقوب عليه السلام و بلاى يوسف عليه السلام مشهور است ، و اكثر احوال ايشان در سوره يوسف مذكور و امام ركن الدين محمد المشهور به امام‌زاده در ترجمه سوره يوسف كه مشتمل بر روايات شريفه و محتوى بر حكايات لطيفه است كه در سبب نزول اين سوره علماى تفسير را اقوال است و قولى چند بيان كرده و از جمله وجهى نادر آورده كه اين سوره جهت تسلّى حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله نازل شده ، بعد از استماع واقعه حسنين و اين وجه به همان عبارت امام با اندك تغييرى اينجا به تحرير در مىآيد : در صحايف آثار و لطايف اخبار نوشته‌اند : « كه روزى سيّد سادات و منشأ جميع سعادات سر دفتر جريده كاينات و شاه بيت قصيده موجودات ، عليه افضل الصلوات و اكمل التّحيات نشسته بود حسن و حسين را بر كنار نشانده و در عالم خوشتر از آن چه باشد مقصود در كنار و قاصد از آن ميانه بر كنار درياى رحمت موج زده بود و در شب افروز بر ساحل افتاده آن روز آفتاب و ماه از يك برج مىتافت و قيامت ناآمده بر